U bepaalt exact wie wat krijgt

De regels van het erfrecht staan in het Burgerlijk Wetboek. Dankzij een testament kunt u afwijken van deze burgerrechtelijke regels.

Afwijken van de wettelijke volgorde

Met een testament kan u afwijken van de erfvolgorde die de wet voorschrijft. Het testament heeft dan een corrigerende functie.

Voorbeeld
Jan is ongehuwd en kinderloos. Zijn beide ouders zijn overleden. Jan heeft twee zussen, Mia en Sandra, die ieder één zoontje hebben, respectievelijk Sven en Nico. Jan is peter van Sven. Als Jan overlijdt, krijgen zijn zussen Mia en Sandra volgens het wettelijk erfrecht heel Jans nalatenschap, ieder voor de helft. Wil Jan om emotionele redenen zijn hele nalatenschap aan zijn neef en petekind Sven geven? Dan moet hij een testament opmaken.

 

Bepaalde erfgenamen bevoordelen

U kunt de wettelijk uitgetekende erfvolgorde respecteren en toch meer geven aan bepaalde erfgenamen. Sommige ouders beseffen bijvoorbeeld dat het leven niet zo gunstig was voor een van hun kinderen. Door een handicap kreeg een kind minder kansen tot ontplooiing dan zijn broers of zussen. Via een testament herstellen de ouders dan gedeeltelijk de gelijkheid van kansen.

Een testament kan ook vergoedende bedoelingen hebben. Een ouder compenseert bijvoorbeeld financieel dat een van zijn zoons jarenlang in het familiebedrijf meewerkte, zonder dat die daar behoorlijk voor betaald werd. Minder fraai is een bestraffend testament. De contacten tussen een erflater en een van zijn erfgenamen zijn verzuurd. De erflater gebruikt dan zijn laatste wilsbeschikking om die erfgenaam deels te onterven.

De juiste goederen voor de juiste personen

Of u gebruikt een testament om bepaalde goederen toe te wijzen aan bepaalde, met naam genoemde erfgenamen. Dat is een ‘stabiliserend testament’.
Zo’n verdeling van erfgoederen helpt familieruzies voorkomen. De erfgenamen aanvaarden gemakkelijker de verdeling die hun ouders opleggen, en die hun ouders dus ook uitdrukkelijk wensten. Zo’n testament is ook nuttig vanuit economische overwegingen, denk aan de continuïteit van de familiezaak.

Een noodzaak voor ongehuwde samenwonenden

Ongehuwde feitelijke samenwonenden moeten een testament opmaken, wil er überhaupt van enige erfenis sprake zijn. Feitelijk samenwonenden (die geen verklaring van wettelijke samenwoning aflegden bij de burgerlijke stand) en geen bloedverwanten zijn erven volgens de wet niets van elkaar. Zij moeten hun erfenis zelf organiseren met een testament, of via andere technieken, zoals het beding van aanwas. Wettelijke samenwonenden hebben sinds 18 mei 2007 een beperkt wettelijk erfrecht. (zie eerder).

 

Bij de notaris

  • Ouders die een kind hebben met een handicap maken zich vaak zorgen over hoe het hun kind zal vergaan als zij er niet meer zijn. Ze willen uiteraard dat hun kind het ook na hun dood financieel breed genoeg zodat hij de nodige zorgen kan krijgen. De notaris legt uit hoe zulke ouders het best hun erfenis regelen.