Hulp en bijstand bij ongehuwde samenwoners

Daar waar gehuwden elkaar hulp en bijstand moeten verlenen tijdens het huwelijk, en soms zelfs na het huwelijk, is dit bij ongehuwde samenwoners niet het geval.

Bij feitelijke samenwoners is er geen sprake van een bijdrage- of onderhoudsplicht. De samenwonende partners zijn volledig aangewezen op hun eigen afspraken.

Ook wettelijke samenwoners zijn sterk aangewezen op eigen gemaakte afspraken. De wet bepaalt echter wel dat wettelijke samenwoners, in verhouding tot hun middelen, moeten bijdragen in de lasten van het samenwonen, en dus ook in de gezinslasten. In tegenstelling tot wat het geval is bij gehuwden, is er echter geen sprake van een verplichting om hulp en bijstand te verlenen aan de samenwonende partner.

Bij een breuk kan er bijgevolg geen sprake zijn van een recht op alimentatie. De partners zijn echter vrij om hierover andere afspraken te maken. via een samenlevingsovereenkomst kunnen ongehuwde partners vrij afspraken maken over bepaalde bijdragen of kosten. Ze kunnen eventueel ook een alimentatie overeenkomen in geval van ze uit elkaar zouden gaan, maar deze moet beperkt zijn in tijd.

 

Aansprakelijk voor elkaars schulden?

Naar analogie met de gehuwden zijn ook wettelijke samenwoners hoofdelijk aansprakelijk voor de schulden die gemaakt zijn voor de huisvesting en/of de opvoeding van de kinderen, tenzij deze schulden buitensporig zouden zijn.