Het begrip “in rechte lijn”

Kinderen en andere erfgenamen “in rechte lijn” genieten samen met de langstlevende partner altijd van de laagste successietarieven.

Wie geniet mee van de laagste tarieven? Wat betekent “kind” meer concreet?

 
  • kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen…;
  • de kinderen van de partner (stiefkinderen): De partnerrelatie tussen de ouder van het stiefkind en zijn partner moet nog bestaan op het moment van het overlijden. Dit geldt tevens voor Brussel..
  • zorgkinderen: Er is sprake van een zorgrelatie als iemand vóór de leeftijd van eenentwintig jaar gedurende drie achtereenvolgende jaren bij een andere persoon heeft ingewoond en gedurende die tijd hoofdzakelijk van die andere persoon, of van de andere persoon en zijn partner samen, de hulp en verzorging heeft gekregen die kinderen normaal van hun ouders krijgen. De inschrijving van het zorgkind in het bevolkings- of het vreemdelingenregister op het adres van de zorgouder geldt als weerlegbaar vermoeden van inwoning bij de zorgouder. Voor Brussel is er geen leeftijdsgrens van 21 jaar en bedraagt de termijn slechts één jaar.
  • adoptiekinderen: Een persoon die door een volle adoptie een zelfde statuut verkrijgt als een gemeenschappelijk kind van de adoptanten, kan genieten van de tarieven “in rechte lijn”. Personen die een verwantschap verkrijgen via een “gewone” adoptie, moeten een aantal bewijsstukken kunnen voorleggen om te kunnen genieten van de laagste successietarieven. Het bewijs moet geleverd worden dat:

 - het adoptiekind op het ogenblik van de adoptie onder de voogdij was van de openbare onderstand of van een Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn of van een vergelijkbare instelling binnen de Europese Economische Ruimte, of wees was van een voor het vaderland gestorven vader of moeder; OF

- het adoptiekind, vóór de leeftijd van eenentwintig jaar, gedurende drie achtereenvolgende jaren hoofdzakelijk van de adoptant, of van de adoptant en zijn partner samen, de hulp en verzorging heeft gekregen die kinderen normaal van hun ouders krijgen (Voor Brussel is er geen leeftijdsgrens) ; OF

- het kind geadopteerd is door een persoon van wie al de afstammelingen voor het vaderland gestorven zijn.

 

Wat is het verschil tussen “gewone” en “volle” adoptie?

Volle adoptie staat gelijk aan een adoptie waarbij het kind een statuut heeft met dezelfde rechten en verplichtingen als een natuurlijk kind. Bij een volle adoptie is er sprake van een volledige integratie van het kind in het gezin van de adoptant, een verbreking van alle verwantschapsbanden met het oorspronkelijke gezin van de adoptant en een onherroepelijkheid van de adoptie.

Bovendien is de volle adoptie voorbehouden voor minderjarigen van minder dan 18 jaar oud. De adoptie van een meerderjarige betreft dus steeds een gewone adoptie. 

Gewone adoptie daarentegen, betreft zowel minderjarigen als meerderjarigen. De rechten en plichten die deze vorm van adoptie met zich meebrengt, zijn minder ingrijpend dan bij de volle adoptie.