Het wettelijk stelsel is van toepassing indien de echtgenoten niets anders voorzien hebben bij huwelijkscontract.
Het wettelijk stelsel is gebaseerd op het principe dat er drie vermogens zijn:
- het eigen vermogen van elk van de echtgenoten met daarin de goederen die zij hadden voor het huwelijk
- het gemeenschappelijk vermogen met daarin de aanwinsten van na het huwelijk (mits enkele uitzonderingen).
 

context: wettelijk huwelijksstelsel

De wettelijke samenwoning biedt een minimale bescherming aan diegenen die niet kunnen of willen trouwen.
Indien wettelijke samenwoners een betere bescherming wensen dan de wet bepaalt, dan kunnen zij een samenwoningscontract laten opstellen door de notaris.
Wettelijk samenwoners leggen een verklaring van wettelijk samenwonen af voor de ambtenaar van de burgerlijke stand.
 

context: wettelijk samenwonen

Elk gehuwd paar is onderworpen aan een huwelijksvermogensstelsel.
Het is voor een goede rechtsgang ondenkbaar dat er echtparen zouden bestaan voor wie niet uitgemaakt kan worden of een goed nu aan één van de echtgenoten of aan beiden toebehoort.
Daarom zullen echtgenoten die geen huwelijkscontract gesloten hebben, vanaf de dag van hun burgerlijk huwelijk onderworpen zijn aan het wettelijk stelsel.

context: wettelijk huwelijksstelsel

Kinderen of ouders indien er geen kinderen zijn, hebben een wettelijke reserve in de nalatenschap van hun ouder, respectievelijk kind.
 

Bij een schenking door ouders aan hun kind komen de geschonken goederen automatisch en krachtens de wet naar de ouders terug als het kind voor de ouders overlijdt en zelf geen kinderen nalaat.

 

context: erfgenamen

Het is mogelijk in een NV winstaandelen uit te geven in ruil voor inbrengen die niet bijdragen tot samenstelling van het maatschappelijk kapitaal. Deze deelbewijzen genieten een afzonderlijk statuut op uitvoerige wijze beschreven in de statuten. Het is niet mogelijk dergelijke deelbewijzen uit te geven in de BVBA en de CV waar alle aandelen een deel van het kapitaal moeten vertegenwoordigen.
 

Wet die van toepassing is op een schriftelijke huurovereenkomst betreffende een woning die door de huurder als hoofdverblijfplaats wordt gebruikt en dit met de toestemming van de verhuurder.
 

context: woninghuurwet